स॒ह ना॑ ववतु। स॒ह नौ॑ भुनक्तु। स॒ह वी॒र्यं॑ करवावहै। ते॒ज॒स्विना॒ वधी॑तमस्तु॒ मा वि॑द्विषा॒वहै᳚॥ ओं शान्तिः॒ शान्तिः॒ शान्तिः॑ ॥ [१] (५) (स॒ह पञ्च॑) ॥१॥
ब्र॒ह्म॒विदा᳚प्नोति॒ पर᳚म्॥ तदे॒षाऽभ्यु॑क्ता। स॒त्यं ज्ञा॒नम॑न॒न्तं ब्रह्म॑। यो वेद॒ निहि॑तं॒ गुहा॑यां पर॒मे व्यो॑मन्न्। सो᳚ऽश्ञुते॒ सर्वा॒न् कामा᳚न्थ् स॒ह। ब्रह्म॑णा विप॒श्चितेति॑॥ तस्मा॒द्वा ए॒तस्मा॑दा॒त्मन॑ आका॒शः संभू॑तः। आ॒का॒शाद् वा॒युः। वा॒योर॒ग्निः। अ॒ग्नेरापः॑। अ॒द्भ्यः पृ॑थि॒वी। पृ॒थि॒व्या ओष॑धयः। ओष॑धी॒भ्योऽन्न᳚म्। अन्ना॒त् पुरु॑षः॥ स वा एष पुरुषोऽन्न॑रस॒मयः॥ तस्येद॑मेव॒ शिरः। अयं दख्षि॑णः प॒ख्षः। अयमुत्त॑रः प॒ख्षः। अयमात्मा᳚। इदं पुच्छं॑ प्रति॒ष्ठा॥ तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ [२] (२१) अन्ना॒द्वै प्र॒जाः प्र॒जाय॑न्ते। याः काश्च॑ पृथि॒वीꣴ श्रि॒ताः। अथो॒ अन्ने॑नै॒व जी॑वन्ति। अथै॑न॒दपि॑यन्त्यन्त॒तः। अन्न॒ꣳ॒ हि भू॒तानां॒ ज्येष्ठ᳚म्। तस्मा᳚थ् सर्वौष॒ध मु॑च्यते। सर्व॒व्ँवै तेऽन्न॑माप्नुवन्ति। येऽन्नं॒ ब्रह्मो॒पास॑ते। अन्न॒ꣳ॒ हि भू॒तानां॒ ज्येष्ठ᳚म्। तस्मा᳚थ् सर्वौष॒ध मु॑च्यते। अन्ना᳚द् भू॒तानि॒ जाय॑न्ते। जाता॒न्यन्ने॑न वर्द्धन्ते। अद्यतेऽत्ति च॑ भूता॒नि। तस्मादन्नं तदुच्य॑त इ॒ति॥ तस्माद्वा एतस्मादन्न॑रस॒मयात्। अन्योऽन्तर आत्मा᳚ प्राण॒ मयः। तेनै॑ष पू॒र्णः॥ स वा एष पुरुषवि॑ध ए॒व। तस्य पुरु॑ष वि॒धताम्। अन्वयं॑ पुरुष॒ विधः। तस्य प्राण॑ एव॒ शिरः॥ व्यानो दख्षि॑णः प॒ख्षः। अपान उत्त॑रः प॒ख्षः। आका॑श आ॒त्मा। पृथिवी पुच्छं॑ प्रति॒ष्ठा॥ तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ [३] (२६) प्रा॒णं दे॒वा अनु॒प्राण॑न्ति। म॒नु॒ष्याः᳚ प॒शव॑श्च॒ ये। प्रा॒णो हि भू॒ताना॒मायुः॑। तस्मा᳚थ् सर्वायु॒ष मु॑च्यते। सर्व॑मे॒व त॒ आयु॑र्यन्ति। ये प्रा॒णं ब्रह्मो॒पास॑ते। प्राणो हि भूता॑नामा॒युः। तस्माथ् सर्वायुषमुच्य॑त इ॒ति॥ तस्यैष एव शारी॑र आ॒त्मा। यः॑ पूर्व॒स्य॥ तस्माद्वा एतस्मा᳚त् प्राण॒मयात्। अन्योऽन्तर आत्मा॑ मनो॒मयः। तेनै॑ष पू॒र्णः॥ स वा एष पुरुषवि॑ध ए॒व। तस्य पुरु॑षवि॒धताम्। अन्वयं॑ पुरुष॒विधः। तस्य यजु॑रेव॒ शिरः। ऋग् दख्षि॑णः प॒ख्षः। सामोत्त॑रः प॒ख्षः। आदे॑श आ॒त्मा। अथर्वाङ्गिरसः पुच्छं॑ प्रति॒ष्ठा॥ तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ [४] (२२) यतो॒ वाचो॒ निव॑००६९;॑र्न्ते। अप्रा᳚प्य॒ मन॑सा स॒ह। आनन्दं ब्रह्म॑णो वि॒द्वान्। न बिभेति कदा॑चने॒ति॥ तस्यैष एव शारी॑र आ॒त्मा। यः॑ पूर्व॒स्य॥ तस्माद्वा एतस्मा᳚न् मनो॒मयात्। अन्योऽन्तर आत्मा वि॑ज्ञान॒मयः। तेनै॑ष पू॒र्णः॥ स वा एष पुरुषवि॑ध ए॒व। तस्य पुरु॑ष वि॒धताम्। अन्वयं॑ पुरुष॒ विधः। तस्य श्र॑द्धैव॒ शिरः। ऋतं दख्षि॑णः प॒ख्षः। सत्यमुत्त॑रः प॒ख्षः। यो॑ग आ॒त्मा। महः पुच्छं॑ प्रति॒ष्ठा॥ तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ [५] (१८) वि॒ज्ञान॑य्ँय॒ज्ञं त॑नुते। कर्मा॑णि तनु॒तेऽपि॑ च। वि॒ज्ञानं॑ दे॒वाः सर्वे᳚। ब्रह्म॒ ज्येष्ठ॒मुपा॑सते। वि॒ज्ञानं॒ ब्रह्म॒ चेद् वेद॑। तस्मा॒च्चेन्न प्र॒माद्य॑ति। श॒रीरे॑ पाप्म॑नो हि॒त्वा। सर्वान्कामान्थ्समश्ञु॑त इ॒ति॥ तस्यैष एव शारी॑र आ॒त्मा। यः॑ पूर्व॒स्य॥ तस्माद्वा एतस्माद्वि॑ज्ञान॒मयात्। अन्योऽन्तर आत्मा॑ऽऽनन्द॒मयः। तेनै॑ष पू॒र्णः॥ स वा एष पुरुषवि॑ध ए॒व। तस्य पुरु॑षवि॒धताम्। अन्वयं॑ पुरुष॒विधः। तस्य प्रिय॑मेव॒ शिरः। मोदो दख्षि॑णः प॒ख्षः। प्रमोद उत्त॑रः प॒ख्षः। आन॑न्द आ॒त्मा। ब्रह्म पुच्छं॑ प्रति॒ष्ठा॥ तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ [६] (२२) अस॑न्ने॒व स॑ भवति। अस॒द् ब्रह्मेति॒ वेद॒ चेत्। अस्ति ब्रह्मेति॑ चेद् वे॒द। सन्तमेनं ततो वि॑दुरि॒ति॥ तस्यैष एव शारी॑र आ॒त्मा। यः॑ पूर्व॒स्य॥ अथातो॑ऽनु प्र॒श्ञाः॥ उ॒ता वि॒द्वा न॒मुल्ँलो॒कं प्रेत्य॑। कश्च॒न ग॑च्छ॒ती(३)। आहो॑ वि॒द्वान॒मुल्ँलो॒कं प्रेत्य॑। कश्चि॒त् सम॑श्ञु॒ता(३) उ॒॥ सो॑ऽकामयत। ब॒हुस्यां॒ प्रजा॑ये॒येति॑। स तपो॑ऽतप्यत। स तप॑स्त॒प्त्वा। इ॒दꣳ सर्व॑मसृजत॥ यदि॒दं किञ्च॑। तथ्सृ॒ष्ट्वा। तदे॒वानु॒ प्रावि॑शत्॥ तद॑नुप्र॒विश्य॑। सच्च॒ त्यच्चा॑भवत्। नि॒रुक्तं॒ चा नि॑रुक्तं च। नि॒लय॑नं॒ चा नि॑लयनं च। वि॒ज्ञानं॒ चा वि॑ज्ञानं च। सत्यं चानृतं च स॑त्यम॒भवत्॥ यदि॑दं कि॒ञ्च। तथ्सत्यमि॑त्या च॒ख्षते॥ तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ [७] (२८) अस॒द्वा इ॒दमग्र॑ आसीत्। ततो॒ वै सद॑जायत। तदात्मानꣴ स्वय॑मकु॒रुत। तस्मात् तथ् सुकृतमुच्य॑त इ॒ति॥ यद्वै॑ तथ् सु॒कृतम्। र॑सो वै॒ सः। रसꣴ ह्येवायल्ँलब्ध्वाऽऽन॑न्दी भ॒वति॥ को ह्येवान्या᳚त् कः प्रा॒ण्यात्। यदेष आकाश आन॑न्दो न॒ स्यात्। एष ह्येवान॑न्दया॒ति॥ य॒दा ह्ये॑वैष॒ एतस्मिन्नदृश्ये ऽनात्म्ये ऽनिरुक्ते ऽनिलयने ऽभयं प्रति॑ष्ठाव्ँवि॒न्दते। अथ सोऽभयं ग॑तो भ॒वति॥ य॒दा ह्ये॑वैष॒ एतस्मिन्नुदरमन्त॑रं कु॒रुते। अथ तस्य भ॑यं भ॒वति॥ तत्त्वेव भयव्ँविदुषोऽम॑न्वान॒स्य॥ तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ [८] (१६) भी॒षाऽस्मा॒द्वातः॑ पवते। भी॒षोदे॑ति॒ सूर्यः॑। भीषाऽस्मादग्नि॑श्चेन्द्र॒श्च। मृत्युर् धावति पञ्च॑म इ॒ति॥ सैषाऽऽनन्दस्य मीमा॑ꣳसा भ॒वति॥ युवा स्याथ् साधु यु॑वाऽद्ध्या॒यकः। आशिष्ठो दृढिष्ठो॑ बलि॒ष्ठः। तस्येयं पृथिवी सर्वा वित्तस्य॑ पूर्णा॒ स्यात्। स एको मानुष॑ आन॒न्दः॥ ते ये शतं मानुषा॑ आन॒न्दाः। ॥ [ ] (१०) स एको मनुष्यगन्धर्वाणा॑मान॒न्दः। श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतं मनुष्यगन्धर्वाणा॑मान॒न्दाः। स एको देवगन्धर्वाणा॑मान॒न्दः। श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतं देवगन्धर्वाणा॑मान॒न्दाः। स एकः पितृणां चिरलोकलोकाना॑मान॒न्दः। श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतं पितृणां चिरलोकलोकाना॑मान॒न्दाः। स एक आजानजानां देवाना॑मान॒न्दः। ॥ [ ] (१०) श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतमाजानजानां देवाना॑ मान॒न्दाः। स एकः कर्मदेवानां देवाना॑मान॒न्दः। ये कर्मणा देवान॑पि य॒न्ति। श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतं कर्मदेवानां देवाना॑मान॒न्दाः। स एको देवाना॑मान॒न्दः। श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतं देवाना॑मान॒न्दाः। स एक इन्द्र॑स्यान॒न्दः। ॥ [ ] (१०) श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतमिन्द्र॑स्याऽऽन॒न्दाः। स एको बृहस्पते॑रान॒न्दः। श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतं बृहस्पते॑ रान॒न्दाः। स एकः प्रजापते॑रान॒न्दः। श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ते ये शतं प्रजापते॑रान॒न्दाः। स एको ब्रह्मण॑ आन॒न्दः। श्रोत्रियस्य चाकाम॑हत॒स्य॥ ॥ [ ] (१०) स यश्चा॑यं पु॒रुषे। यश्चासा॑वादि॒त्ये। स एकः॑॥ स य॑ एव॒व्ँवित्। अस्माल्लो॑कात् प्रे॒त्य। एतमन्नमयमात्मानमुप॑सङ्क्रा॒मति। एतं प्राणमयमात्मानमुप॑सङ्क्रा॒मति। एतं मनोमयमात्मानमुप॑सङ्क्रा॒मति। एतव्ँविज्ञानमयमात्मानमुप॑सङ्क्रा॒मति। एतमानन्दमयमात्मानमुप॑सङ्क्रा॒मति॥ तदप्येष श्लो॑को भ॒वति॥ ॥ [ ] (११) यतो॒ वाचो॒ निव॑र्तन्ते। अप्रा᳚प्य॒ मन॑सा स॒ह। आनन्दं ब्रह्म॑णो वि॒द्वान्। न बिभेति कुत॑श्चने॒ति॥ एतꣳ ह वा व॑ न त॒पति। किमहꣳ साधु॑ नाक॒रवम्। किमहं पापमकर॑वमि॒ति॥ स य एवव्ँविद्वानेते आत्मा॑नꣴ स्पृ॒णुते॥ उ॒भे ह्ये॑वैष॒ एते आत्मा॑नꣴ स्पृ॒णुते। य ए॒वव्ँवेद॑॥ इत्यु॑प॒निष॑त् ॥ [१०] (११) ॥२॥