RV 10.12.191
संस॒मिद्यु॑वसे वृष॒न्नग्ने॒ विश्वा᳚न्य॒र्य आ। इळ॒स्पदे॒ समि॑द्ध्यसे॒ स नो॒ वसू॒न्या भ॑र॥ १ सं ग॑च्छद्ध्वं॒ सं व॑दद्ध्वं॒ सं वो॒ मनां᳚सि जानतां। दे॒वा भा॒गं यथा॒ पूर्वे᳚ संजाना॒ना उ॒पास॑ते॥ २ स॒मा॒नो मन्त्र॒स्समि॑तिस्समा॒नी स॑मा॒नं मन॑स्स॒ह चि॒त्तमे᳚षां। स॒मा॒नं मन्त्र॑म॒भि म᳚न्त्रये वस्समा॒नेन॑ वो ह॒विषा᳚ जुहोमि॥ ३ स॒मा॒नी व॒ आकू᳚तिस्समा॒ना हृद॑यानि वः। स॒मा॒नम॑स्तु वो॒ मनो॒ यथा᳚ व॒स्सुस॒हास॑ति॥ ४ ऐकमत्यसूक्तं समाप्तं